Jak podkreślają bywalcy, Jezioro Sławskie odzyskuje dobrą opinię. Po latach walki z zanieczyszczeniami, wody w akwenie są coraz czystsze. Od dawna jezioro i położone nad nim miasteczko nazywane są Śląskim Morzem, przyciągając nie tylko Lubuszan, ale też mieszkańców Dolnego i Górnego Śląska. Sprawdziliśmy, czy Sława odzyskuje sławę.
Wtorek, 8:00 rano. Już z daleka czuć przyjemnie rześki zapach jeziora. Jest duszny, lipcowy poranek, ale rowerzystów i biegaczy nie brakuje na serpentynach ścieżek miejskiego parku, który jest jednym z największych w województwie, więc przechadzka wśród starodrzewu mogłaby przeciągnąć się do popołudnia. Całe dywany i kurtyny bluszczu, którego jest tu najwięcej w zachodniej Polsce, prowadzą do ukrytego za zaroślami pałacu. I pisząc „ukrytego”, wcale nie wyolbrzymiam, bo owiany tajemnicą budynek osłaniają drzewa, a dostęp do niego obecnie mają jedynie ptaki czy wiewiórki. Choć nawet zerknięcie zza płotu pobudza wyobraźnię i kieruje ją ku mrocznym historiom o opuszczonej siedzibie ludzi Himmlera i zgromadzonych tam tomach dokumentów, o których mówi się, że dotyczyły procesów czarownic. Podążając dalej, miniemy jeziorko, które rozbudza wyobraźnię ze względu na pływające po jego tafli cienie i różnokolorowe lilie. Mnie przywiodło na myśl obrazy Moneta.
![Park miejski w Sławie](https://lci-lubuskie.pl/wp-content/uploads/2024/07/DSC5775-1024x680.jpg)
![Park miejski w Sławie](https://lci-lubuskie.pl/wp-content/uploads/2024/07/DSC5775-1024x680.jpg)
Uwaga na nimfy!
Za zabytkową rezydencją znajdziemy dziką plażę. Ponoć to właśnie tam, jak głosi legenda, lubiła bawić się Witosława, córka właściciela pałacu. W podobnie upalne popołudnie, kiedy opiekunka dziewczynki zasnęła, z głębin jeziora wyłoniły się nimfy wodne. W tańcu i śpiewie zabrały małą Witosławę do swojego podwodnego królestwa. Zrozpaczony ojciec i dworzanie rozbiegli się wzdłuż brzegów, szukając dziewczynki przez wiele dni. Wołali jej imię, a echo niosło „Witosława” po wodzie, odpowiadając “…sława …sława”. Od tego czasu jezioro i jego okolice nazywano Sławą. Dziś, dziewczynkę spotkamy na rynku, gdzie wpatruje się w wodę, lecz w fontannie.
![Pomnik Witosławy](https://lci-lubuskie.pl/wp-content/uploads/2024/07/DSC5834-1024x680.jpg)
![Pomnik Witosławy](https://lci-lubuskie.pl/wp-content/uploads/2024/07/DSC5834-1024x680.jpg)
Kurort na fali
Dalsza wędrówka przyniesie widok zupełnie niespodziewany i kompletnie kontrastujący — biel, turkus i palmy. Nowy klub, Na Fali, zdecydowanie wyróżnia się kolorem i młodzieżowym klimatem. Budynek wznosi się ponad główną plażą. Długi, okalający ją pomost, ratownicy pilnujący pluskających się dzieci i rozkosznie rozgrzany piasek zachęciły wczasowiczów nawet w środku tygodnia, o tej (jak na wakacje) wczesnej porze. W niewielkiej odległości znajdziemy bogatą gamę sprzętu wodnego. Uwagę na pewno przyciąga wakepark, gdzie już za 30 zł za godzinę można spróbować swoich sił w pływaniu na desce wodnej, ciągniętej przez wyciąg.
![Wakepark w Sławie](https://lci-lubuskie.pl/wp-content/uploads/2024/07/DSC5882-1024x680.jpg)
![Wakepark w Sławie](https://lci-lubuskie.pl/wp-content/uploads/2024/07/DSC5882-1024x680.jpg)
Choć miejscowość wydaje się jakby ospała, to wiem, że jest to cisza po burzy. A dokładniej, po festiwalu Rap Stacja, jednym z najważniejszych wydarzeń w kulturalnym kalendarzu Sławy. Ta impreza to dziesiątki wykonawców (w tym roku ponad 70!) i tłumy fanów. Wydarzenie wyjątkowe na festiwalowej mapie Polski.
Dalej prowadzi szlak złożony z nieodłącznych, dla wielu z nas, elementów jakiegokolwiek letniego wypadu – lodów, gofrów i chłodzących napojów. Ceny? Uznałabym je za zgodne ze standardem tego sezonu. Ciekawym wyborem w całym tym namnożeniu smakołyków, jest „Złoty Napój Sławski”. Delikatny, ze słodkim wykończeniem – jest dostępny tylko w Sławie, a jego cena to 13 zł w wersji lanej. Czego tu nie ma? Jest nawet kram z biżuterią z… Indonezji.
Inną ciekawostką są słynne, prawdopodobnie najdroższe, burgery w Polsce, których można skosztować za jedyne pół tysiąca. Choć kubki smakowe zapewne przyciągnęłyby mnie właśnie tam, to nogi poniosły w inną stronę. Mało kto wie, ale dumą Sławy są właśnie mięsa. Lokalne, w zdecydowanie przystępniejszych cenach, znajdziemy w okolicach miejskiego targowiska. Uśmiechnięta pani zza lady podpowiedziała, że pasztet i rolada rozbrajają każdego kupującego.
Śląskie morze
Jezioro Sławskie to największy akwen Pojezierza Sławskiego i Ziemi Lubuskiej. Jego długość efektywna wynosi 9,2 km, szerokość to zaś 1,5 km, choć różne źródła podają różne dane. Dalej jest równie imponująco. Długość linii brzegowej to 24 650 metrów, a powierzchnia 817 ha. Z kolei łączna powierzchnia występujących na jeziorze wysp, to 10,6 ha. Na miano morza zasłużyła dzięki falom, które pojawiają się przy większym wietrze.
![Sława, fot. Magdalena Podhajecka](https://lci-lubuskie.pl/wp-content/uploads/2024/07/DSC5784-1024x680.jpg)
![Sława, fot. Magdalena Podhajecka](https://lci-lubuskie.pl/wp-content/uploads/2024/07/DSC5784-1024x680.jpg)
Do Sławy dojedziemy malowniczą trasą, przez pola, lasy i wsie. Pełna zakrętów droga jest w dobrym stanie, a podróż przyjemna. Z Zielonej Góry zajmie nam to ok. 45 min. Transport publiczny? Do wyboru są autobusy z Nowej Soli, Leszna i Wschowy.
Jedziesz samochodem i zastanawiasz się, gdzie zaparkować? Jest główny sławski parking, przy samej plaży. Cena? – Przesadzona – mówi właścicielka jednego z okolicznych straganów. Wiele osób woli jednak przeznaczyć te 25 zł (za cztery godziny) na lody dla rodziny. Lecz, bez obaw, manewrując po miejscowości można przy odrobinie sprytu znaleźć korzystniejsze opcje.
– To był bardzo słaby początek sezonu – mówi kobieta z innego stoiska. Spokój Sławy, choć na pewno wynikający trochę z zakończonego właśnie festiwalu, okazał się w dużej mierze problemem, z którym zmagają się lokalni przedsiębiorcy. Natomiast, patrząc na sytuację z perspektywy turystki, która ceni sobie odrobinę wytchnienia od zgiełku, Sława jest świetnym wyborem na wypad w środku tygodnia.
Wracając, wisienką na torcie relaksu, może być przystanek przy tężni, gdzie można wczuć w słoną woń i szum wody. A w drodze nasłuchiwać, czy Wito… Sława wciąż niesie się z echem.